My

hamster. he's unpredictable.

to make a pee?

САМОТА

 

Гойсаюць дзікі

Па полі вялікім:

Рыюць разоры –

Бульбу шукаюць.

 

Бульбы няма –

Усю выбралі людзі.

Галодныя былі,

Моцна есці хацелі.

 

Нават і ў лесе

Усе грыбы пазьбіралі

І за ракою

Шампіньёны скасілі.

 

Маліну ў барах,

Грушу-дзічку таксама

Абабралі і з’елі –

Дзікаў не шкадавалі …

 

Узаранае поле

Парай дыхае цёпла.

Крочыць дожджыкам восень,

Мые дрэвы пяшчотна.

 

Сумна гойсаюць дзікі –

Іх пакрыўдзіла лёсам.

Парсючкі ўздож палеткаў.

Хмаркі плачуць у нябёсах.

ГУСЬ

 

Летит гусь.

Ровно идёт.

Воздух крылом рассекает.

А я с рогаткой.

В кусте сижу, возле забора.

Поджидаю его трепетно.

Предвкушаю утятину.

Пернатый ничего не подозревает.

Рассекает пером воздух.

И летит.

Самозабвенно летит.

А я уже наизготове.

На колено встал.

Натянул тетиву.

Рогатка вздыбилась.

У меня трепет,

Восторженный.

Трепетит всё тело,

Весь организм.

Рука томится.

Мышца твёрдая.

И упругая.

Гудит.

На горизонте появился гусь.

Падла.

Совсем ничего не подозревает.

Кошерный получится.

Приближается.

Выходит на траекторию.

Мышца твёрдая, влажная.

Гусь.

Момент.

Тетива свистит.

Снаряд пошёл.

Перья.

Много перьев.

Везде.

Эхо удара медленно тает в поднебесье.

Расслабленная мышца.

Удовлетворённая.

Клюв в штахете.

Лапка в луже.

Гусиная ягодица у моих ног.

И перья.

Много перьев.

Везде.

Иду домой.

Очаг.

Ужин.

Скромный.

При свечах.

Жена.

Семь раз.

Гусь был молодой, крепкий.

Сон.

Глубокий.

Крепкий.

Здоровый.

Завтра новый день.

Новый гусь.

А сейчас спать.

Отдых.

ВАВЁРКА

 

Я аднойчы па лесе блукаў.

Сумны быў.

Грыбы шукаў.

Знайшоў вавёрку.

 

Ляжала на палянцы

Лапкі ўгору,

Напэўна,

Нецвярозая была.

 

А побач вожык,

Таксама нецвярозы,

Сальсу

Так цудоўна танцаваў.

 

І больш нікога

Не было відаць вакол.

Галлё ялін шумела,

У кронах ветрык нешта напяваў.

 

Праменчыкамі сонейка гуляла

З духмянай

Чэрвеньскай травой.

Вавёрка спала.

 

Сніла мрою

Пра тое,

Як вавёр яе кахаў:

Клубы кранаў

Пяшчотна, цвёрда …

А потым храпам

Паспаць суседзям не даваў.

 

І я пайшоў

У лугі па шампіньёны.

Не стаў звяркоў

Дарэмна турбаваць.

 

P.S.

Вожыка шкада – так вавёрку кахаў. І ўсё дарэмна.